บทที่3 วันแรก

ไนและเซรอสเดินเข้าโรงเรียนวันนี้เป็นวันที่สดใส เหมาะกับการเรียนในวันแรกพอเดินเข้ามาสักพัก ก็มีเสียงทักว่า"เฮ้!! ไน เซรอส ทางนี้ๆ"เสียงดังมาจากทางขวาของทั้งสองดังมาจากเดล ที่ตะโกนแหกปากไนและเซรอส จึงเดินไปหา

ไหวัดดี เดล เรน ไฟล์ ไงพร้อมจะเรียนรึยัง ว่าแต่พวกแกได้ผ้าสีไร" ไนถาม

"พวกเราได้สีแดง แล้วพวกแกละ"

"พวกเราก็แดง เฟ้ย!"พูดพลาง หัวเราะ

"เย้!ดีใจพวกเราได้อยู่สีเดียวกัน"เดลพูด พลางกระโดกอดคอไนและเซรอส

"พวกนายจะเงียบได้รึยัง!!รำคาญ " เด็กชายที่อยู่ใกล้ถาม พลางทำหน้าเรียบเฉย

เด็กชายคนนี้มีผมสีดำ ตาสีดำ และหล่อมาก

"แล้วทำไมล่ะสิทธิของ..อุ๊บ!!"ไนยังเถียงไม่จบก็โดน2พี่น้องฝาแฝดเอามือปิดปาก

ของไน หลังจากที่เจ้าขี้เก็ก(คนตะกี้)เดินไป 2ฝาแฝดก็ปล่อยปากของไนให้เป็นอิสระเหมือนเดิม ไนจึงพูดว่า"พวกนายจะปิดปากฉันทำไมกำลังจะถ่วงสิทคืนแล้วเชียวไม่น่าเล๊ย เฮ้อ!"

2ฝาแฝดตอบว่า"ก็เพราะเจ้านั้นนะเจ้าชายจากเดวิเลทนะเฟ้ย ชื่อ เจไน แอชเชอร์ ถ้าไปหาเรื่องเขาน่ะระวังนะเฟ้ย โครตเก่งเลย"

"ก็แค่ให้หมาหมู่ละซิท่า"ไน พูด

"ไม่ได้หมาหมู่ต่อให้นายหมาหมู่ใส่เขาเขาก็ชนะนายอยู่ดี เจ้าชาย เข้าฝึกมาดีเฟ้ย"

2ฝาแฝดพูดขึ้นมาก่อนที่ไน จะเถียง เซรอสจึงขัดว่า

"แล้วเมื่อไรเราจะไปเก็บของล่ะ"

"เออนั้นดิลืมเลยไปกันเหอะ"ว่าพาเดินนำไปยังหอนาราเทีย

"สวัสดี ชั้นชื่อ เดมอน เสราเต้ อยู่ปี5เป็นประธานหอนาราเทีย ตอนนี้ขอให้ทุกคนนั้งตามโต๊ะที่จัดไว้ให้ ใครจะนั้งกับใครก็เชิญ"

ไน มัวแต่คุยกับเซรอสจนคนอื่นหาที่กันหมดแล้วเหลือเขา2คน และเหลืออยู่2ที่นั้งแต่โต๊ะนั้นมี เจ้าชายเจไนอยู่ แต่ไนไม่มีที่เหลือจึงจำใจต้องนั้งตรงนั้น

ในใจของไน'ทำไมมันอยู่หอนี้ฟะ'

"เอาละ ส่วนของนาราเทียจะแบ่งออก เป็น5หอ ตั้งแต่ชั้นปี1ถึงปี5

หอของปี1แบ่งออกเป็น3ส่วน ส่วนนี้ ห้องนั้งเล่นรวม ส่วนทางขวาหอพักชาย ซ้ายหอพักหญิง"

เมื่อพูดถึงคตรงนี้ก็มีบางคน ถอนหายใจ บางคนเสียดาย

"ปี1ปีนี้มีทั้งหมดเออ 1 2 3 4...........24คน น้อยยจริงๆ ชาย12 หญิง12 น้อยจริงแฮะปีนี้ เอาเหอะห้องพักจะเป็นห้องละ4คนตามที่นั้งตอนนี้"

"ห๊า!!" ไนร้องตรงใจ "ไม่มีห๊าพวกเธอเป็นคนเลือกที่นั้งเองนะ"รุ่นพี่พูดส่งท้าย

"เอาล่ะนะ ตอนนี้พวกเธอไปพักผ่อนกันได้แล้วแล้วเจอกันพรุ่งนี้ เออใช่ ลืมบอกไปเรื่องหนึ่ง"

รุ่นพี่อยู่ข้างๆถอนหายใจอย่างแรง

"คือว่าพวกน้องจะไปนั้งเล่นสวนหลังหอก็ได้นะแต่ห้ามเข้าเขตขอปีอื่นเด็ดขาด เข้าใจ๊!!"

"เอาล่ะไปได้แล้ว"พี่แก่พูดจบก็เดินออกไปเลย

แล้วเดินกลับมาอีกแล้วพูดว่า"กุญแจไปเอากับไอ้นั้นนะ มันจัดไว้ให้แล้ว"พูดเสร็จก็เดินไปแล้ว

ไนพูดขึ้นว่า"โอ้โห้! ยังอุสาเดินมาบอกแค่เนีย งืมๆ พี่ครับไม่ปวดหัวเหรอ หัวหน้าเป็นเงียเนีย"

รุ่นพี่จึงพูดว่า"ใช่ปวดหัวจนเป็นโรคประจำแล้ว ว่าแต่แกนี้กล้ามากๆเลยนะเนีย เข้ามาปีแรกก็ล่อหัวหน้าหอ

คำพูดนั้นเรียกเสียงหัวเราะได้เป็นอย่างดีจากเพื่อนๆ

"เอาเหอะพี่ผมขอกุญแจเลยนะ"ว่าพลางเดินมาขอ

"เอานี้ของเออ... เธอชื่ออะไร"

"ผมเหรอ ไน คูลนิงครับ"ว่าพลางคว้ากุญแจมาแล้วลากเซรอสเดินตามไปทันที่

เจไนและอีกคนหนึ่งเดินตามมา พอถึงห้องก็อยู่หน้ากัน4คน

อย่างเนิ่นนานจนไนถามว่า"จะมีใครเปิดมันไมเนีย"

"ฉันเปิดเองก็ได้"เจ้าชายขี้เก็กพูดพลางจับลูกบิดประตู แล้วเปิดเข้าไปข้างใน คนแรก ตามด้วยไน เซรอสและอีกคนหนึ่ง เข้ามาก็แนะนำตัวกัน "ยินดีที่ได้รู้จักฉันไน คูลนิง"

ไนแนะนำตัว

เซรอสจึงแนะนำตัวบ้าง"ผมเซรอส ฟรีนิงครับ ยินดีที่ได้รู้จัก"

นักเรียนชายอีกคนจึงแนะนำตัวบ้าง"ผมไมล์ เฟรมไลครับ ยินดีเช่นกัน"

ไมล์มีผมสี เงิน นัยตาสีม่วง แต่งตัวดี

"เจไนนายไม่แนะนำตัวเหรอ"

เจไนยังคงขรึมในใจไน(ไอ้ขี้เก็กทำเป็นอวดดี)

เพียงแค่พยักหน้าเท่านั้น

"เฮ้อ!"ไนร้องพร้อมว่างของลงบนเตียง ที่อยู่ริมห้องน้ำที่สุด และกระโดด เตียงต่อมาของเซรอส ไมล์ และเจไน

ไมล์เห็นเพื่อนเบื่อเลยถามว่า"เป็นไรไปไน"

"ก็ไม่มีอะไรหรอกแค่ไม่อยากเห็นหน้าคนบางคนแถวนี้เป็นองค์ชายแท้ๆแต่โครตเก็กเลย"

"แกว่าใคร ว่าให้มันดีดีหน่อยนะ"เจไนพูด

"ก็ว่าแกไงไอ้ขี้เก็ก"ไนเถียงทันที่

และตอนนี้เองที่ไมล์ออกมาห้ามทัพ ก่อนที่เจ้าเเมวตัวดีจะโดนเสือตะคลุบ

""เฮ้ย!!ๆพอก่อน"แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากเจไนก้าวสามขุมเดินไปหาเจ้าเเมวตัวดีตอนนี้เองที่ไมล์เข้ามาห้ามแต่แรงไม่พอหันไปหันมาเจอเซรอสนั้งดูอยู่

ไมล์จึงพูดว่า"เฮ้!เซรอสนายก็มาช่วยหน่อยดี๊"ไม่ว่าป่าวพลางเดินไปห้ามทัพอีกครั้ง

เซรอสถอนหายใจก่อนจะเดินมาช่วยและก็ห้ามได้ หลังจากนั้นทั้งสี่ก็นอนหลับเอาแรงไว้พรุ่งนี้

บทที่2 ท่องตลาด

"เซรอสแกว่าไปซื้ออะไรก่อนดีฟะ"ไนถามเซรอส

"ไปซื้อหนังสือก่อนแล้วกันนะ"เซรอสตอบ

"ไปร้านไหนดีอ่ามันมีเต็มไปหมดเลยน้า"ไนพูด

"ไปร้านนั้นแล้วกันรู้สึกคนจะน้อยกว่าร้านอื่นนะ"เซรอสพูดพลางชี้ไปทางร้านหนังสือเก่าๆร้านหนึ่ง

ทั้งสองเดินไปยังร้านดั่งกล่าวไนเปิดประตูเข้าไปแล้วถามว่า"มีใครอยู่ไม่ครับ"

มีเสียงดังมาจากหลังร้านว่า"ครับ จะรับหนังสือเล่มไหนครับเชิญเลือกตามสบายครับ"

เซรอสเดินไปหลังร้านแล้วบอกว่า"ผมเอาตามรายชื่อนี้อ่าครับ 2ชุด"พลางหยิบใบรายชื่อหนังสือส่งให้คนขาย เขาบอกว่า"รอสักพักนะครับเดี๋ยวเอามาให้"

ทั้งสองรอสักพักเขาจึงส่งถุงมาให้ เซรอสรับแล้วถามว่า"เท่าไรครับ"

คนขายตอบว่า"ทั้งหมด3500เซนีครับ"

เซรอสส่งเงินจำนวน3500เซนีให้คนขายก่อนเขาและไนจะเดินออกจากร้านไป

"ต่อไปซื้อไรอีกขาดอีก2อย่างนะดาบ กับ คฑา อ่ะ"เซรอสพูด

"งั้นไปร้านดาบก่อนละกันนะ"ไนพูดพลางเดินนำทำให้เซรอสงง

เซรอสจึงถามว่า"นายรู้ทางได้ไง"

"ก็ตอนเดินไปร้านหนังสือฉันเห็นร้านที่มีดาบเท่ๆอยู่ฉันอยากได้ก็เลยจะกลับไปซื้อ"

ไนตอบ

เซรอสเลยพูดว่า"นายชอบดาบเล่มนั้นก็บอกเหอะทำเป็นเก็กอยู่ได้"

ไนได้แต่ยิ้มรับคำพอพูดถึงตรงนี้พวกไนก็เดินมาถึงร้านดาบเก่าๆแห่งหนึ่ง

หน้าร้านมีดาบว่าโชว์อยู่2เล่มเซรอสมองดาบแล้วเหมือนมันสดุดตามีสีฟ้าปนเขียว

ไนเห็นเซรอสเหม่อเลยทักว่า"เซรอสนายเป็นไร??"พลางมองตามที่เซรอสมอง

เซรอสได้สติจึงพูดว่า"ก็แค่จะเอาดาบนี้"ว่าพลางชี้ไปดาบที่มองไนจึงบอกว่า"งั้นไปซื้อกันเหอะดาบที่ฉันเอาก็ข้างๆดาบที่นายจะเอาอ่ะนะ"ว่าพลางลากเซรอสที่มัวแต่มองดาบ

กริ่ง.. เสียงไนกดกริ่งเรียกทำเอาคนขายตื่นแล้วพูดว่า"มีธุระอะไรครับถ้าจะมาเก็บค่าเช้าละก็จ่ายไปตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้ว"ว่าพลางทำท่าจะหลับต่อ ไนจึงรีบพูดว่า

"ป่าวครบพวกผมจะมาซื้อดาบครับ"

"อ๋อ เงินค่าเช้าไม่พอเลยจะมายึดดาบหรอเออๆเข้าไปเหอะ เดี๋ยว!!มะกี้พูดว่าจะมาซื้อดาบใช่มั้ย โอ้วให้ที่สุด พระเจ้าก็ให้คนมีแววเข้ามาในร้าน จะเอาเล่มไหนละครับร้านเราตีเองทั้งนั้นนะครับ มีหมาป่าคำรน น้ำแข็งวารี หรือจะ เอา ไฟผ่าวารี......"

ก่อนที่พี่แกจะพูดถึงดาบของตนเองไปมากกว่านี้ไนจึงขัดขึ้นว่า"พวกผมจะเอาดาบพวกนั้นอ่าครับ"พูดพลางชี้ไปยังดาบเล่มสีฟ้าปนเขียวและดาบสีเหลืองปนส้มหน้าร้าน

เจ้าของร้านจึงพูดว่า"ดาบนั้นเราไม่ได้ตีหรอกครับมันมีคนตีแล้วฝากผมขายอ่าครับ"

ไนจึงพูดว่า"ผมขอซื้อ2เล่มนั้นครับ เท่าไรครับ?"ว่าพลางหยิบกระเป๋าตังขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกง

"ทั้งหมด 17500เซนี ครับ ถึงจะแพงหน่อยแต่คุ้มนะครับ"เจ้าของร้านตอบ

ไนยื่นเงินตามที่บอกไว้บนโต๊ะก่อนจะคว้าดาบที่ซื้อมาพร้อมกับเซรอสก่อนจะออกจากร้านไป มุ่งไปยังร้านคฑาเก่าๆที่อยู่ตรงข้าม

"ไนนายเร็วๆหน่อยได้ปะ"เซรอสพูดพลางไปจ่ายเงินที่โต๊ะ คฑาของเซรอสเลือกอันที่มีอัญมณีสีฟ้าอ่อน ไนจึงหยิบคฑาที่อยู่ใกล้และถูกใจที่สุดขึ้นมาก่อนไปจ่ายเงินแล้วเดินออกจากร้านไป คฑาของไนเป็นอัญมณีสีดำไม้ทำมาจากต้นไม้เวทอย่างดี

ทั้งสองเดินทางกลับบ้านและพักผ่อนไนในใจกำลังคิดว่า'พรุ่งต้องไปจากบ้านไปอยู่หอแล้วสินะ' แล้วในที่สุดไนพล้อยหลับไป

บทที่1 เข้าโรงเรียน

ตึง ตัก ตึง ตัก

เสียงฝีเท้าเป็นจังหวะของเด็กชายผู้มีนัยตาสีน้ำเงินผมสีเดียวกับตากำลังเดินบนสะพานหินอ่อน เมื่อเด็กชายเห็นเด็กชายอีกคนยืนรออยู่ก็ชะงักและพูดว่า"เซรอสนายมารอแล้วเหรอ" เด็กชายที่มีนามว่าเซรอสก็ตอบว่า"อืม ฉันรอแกมาตั้ง ชั่วโมงกว่าแล้วเฟ้ย ไอ้ไน" พูดพร้อมส่งรอยยิ้มมาให้ เด็กชายที่มีนามว่าไนยิ้มตอบกลับ ความเริ่มถามว่า"วันนี้แล้วใช่มั้ย เซรอส" "ใช่....เราไปกันรึยัง" "อือ ไปกันเหอะ"แล้วทั้งสองก็เดินทางไปที่เดียวกัน สอบเข้าโรงเรียนเมจิเบลด

"ข้อสอบจะมีทั้งหมดสองขั้น ข้อเขียนและข้อปฏิบัติ"เสียงจากอาจารย์กาเร็ธ กูลเดนอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนเมจิเบลด ปากของเฮียแก่ยังพะง้าบๆไม่หยุดแต่ไนไม่ได้ฟังอีกต่อไปแล้ว นั้งกระซิบกับเซรอสว่า"เมื่อไรเฮียแก่จะจบซักที่ฟะ น่าเบื่อสุดๆ"แต่มันคงไม่เป็นเพียงเสียงกระซิบ เพราะคนที่นินทาได้ยินเข้าและหันมามองแล้วยิ้มอย่างมีเล่ห์ในก่อนพูดว่า"งั้นหรอเธอไม่อยากเข้าโรงเรียนนี้เหรอ งั้นก็ไม่ต้องฟังแล้วไปสอบกันได้แล้วไป" สอบข้อเขียนสำหรับไนมันแสนยากเย็นแต่สำหรับเซรอสมันเป็นสิ่งที่ง่ายที่สุดแต่ไนก็สอบผ่าน สอบปฏิบัติเป็นการเดินในเขาวงกตไนและเซรอสสามารถผ่านมันไปอย่างง่ายได้(เล่นกันแทบทุกวัน)"โรงเรียนเราแบ่งออกเป็นสามหอนาราเทีย ทริบอนด์เซรูลีน แต่ละชั้นจะนอนกันชั้นละหอ

และแบ่งตามสิ่งที่ได้จากเขาวงกต นาราเทีย ผ้าสีแดง ทริบอนด์ ผ้าสีฟ้า เซรูลินผ้าสีน้ำเงินเซรอสและไนได้สีแดง อยู่นาราเทีย ก็เข้าไปทักนักเรียนชายกลุ่มหนึ่ง แนะนำตัวว่า"หวัดดีจ้า ผมไน คูลนิ่งครับแล้วไอ้นี่"ชี้ไปทางเซรอส เซรอสเลยแนะนำตัวเองก่อนที่เจ้าเพื่อนปากไม่ดีจะมาว่าเขาต่างๆนานา "ผมเซรอส ฟรีนิงครับ ยินดีที่ได้รู้จัก"

เด็กผู้ชายคนที่เข้าไปทักก็แนะนำตัว "ผมไฟล์ เล่บัสร์ครับ ยินดีเช่นกัน"เด็กผู้ชายอีกสองคนก็แนะนำตัวบ้าง"พวกเราเป็นฝาแฝดกัน ฉันคนพี่ชื่อเดล เลคอสเจ้านี้ ชื่อเรน เลคอส ยินดีที่ได้รู้จัก" ไนหัวเราะกับชื่อเพื่อนใหม่นิดหน่อย แต่มันจับได้เลยถามว่า"ขำอ่าไรอ่ะไน" ไนรีบทำสีหน้าปกติแล้วบอกว่า"ปล่าว ไม่มีไรหรอก"แต่กลับอมยิ้มอย่างมีเล่ห์ใน เซรอสกับไฟล์ต่างก็อมยิ้มกับเจ้าไนที่ชอบกวนประสาทคนอื่น

"เอาละ ทุกคนเดินทางกลับบ้านไปเตรียมตัวได้แล้ว แล้วนี้คือสิ่งที่เธอจำเป็นต้องใช้